به مناسبت جشن گل آلوی غزنه

 فضای غزنه پر عطر است زهر سو

 زا اعجاز بهار گل کرده است آلو

 شمیم جان فزایش روح بیبخشد

شفا بخش است به هردرد کشته آلو

 ز روضه رایحه بر خواست بالا

 به ده حاجی رسید پیام الو

 بخواب ناز بود جمله درختان

 کشود چشمش زخواب ناز آلو

 هوای دره ای ما چون بهشت شد

 بیپچید درفضا ‌بازهم عطر آلو

 کنون در خواجه عمری گذر کن

 چی زیباه منظر است گلهای آلو

 به هر گوش وکنار زادگاهم

 عروس چون جلوه داردرخت آلو

 بیخوان ای همدیار نازنینم

 همان بیت که خوانند بهر آلو

 آلو ،آلو، آلو ،آلوچی زیباه است

 اعجاز در دانه ای آلو است آلو

(هدایت ) تحفه اش در جشن یاران

 گل آلو است نوع عطر آلو

 مهدی هدایت
  اپریل - ۲۰۱۸

فنلند



دالو ګل

پسرلی دی یاره راشه سیل دګلو د الو کړو
زه او باد به ستا له مخه لیري لیری ستا سالوکړو...
په رڼو سترګو وګوره د الو ونو اغوستی
سپین اوسورڅادردګلو،په کِشته به خوږتالو کړو
*****
دغزني په هر یوه چم کې په هرګوټ په هرقدم کې
دالو دګلوبوۍ دی په هر باغ په هرحرم کې
عقل والوزي له سره دې ښایست ته دې ښکلا ته
نارنجګل يي سلامی کړ،انارګل ډوب دی په غم کې
*****
یاره خیر دی یوځل راشه دالوګلو سلام ته
دالو تر ونه لاندې غوږشه غوږشه زما کلام ته
څو درد ونه درته وایم څو زخمونه درته ښیم
زه هم زړه لرمه ګوره زه هم اړیمه ارام ته
*****
زه هغه غزنی اوس نه یم چې پخوا دې وم لیدلی
نه لښکرلرم په غیږ کې نه سالار لرم ښاغلی
نه په ری باندې حکومت کړم،نه دربار کې شاعران هم
په ټول تن پرهر،پرهر یم «بیرونې» هم له ما تللی
******
نه هغه کلا دجنګ شته نه هغه بالاحصار شته
نه هغه «شیخ لایخوار» شته نه هغه «خواجه بلغار» شته
د«بهلول »له سترګوڅاڅی اوښکې وینې سره یوځای
تښتدلي ده له شونډو نه خندا شته نه کړسهار شته
*****
د«محمود »سترګې مې څارې ماته ډیرډیر ناقرار دی
په «مسعود» خاوري اوښتي،نښه پاته ترې منار دی
«عنصری» سرپه زنګون دی،«مشکان» ژاړې له ډیرغمه
«عسجدې»،هم له ما نه تللی ترې نه پاته یو یادګار دی
*******
«روني» و که« حسن» و«فردوسي» هم له ما بیل شو
په هجران کې ددوۍ ټولو زړه زما پسي غلبیل شو
«اسکافی» هم بیا رانغی « هجویری» هم زه یاد نه کړم
په سرو وینو سو«رشهاب » هم دغمو په لښکر ایل شو
******
«سنايي» په غمو سر دی،هیڅوک نه غواړي غزنی ته
«فرخي» هم هک حیران دی، د«محمود» ساړه نغري ته
دلته جنګ دی دلته بم دی په هر کور باندې ماتم دی
په اوږو یی ورتړلی دغم پیټی هر سړی ته
*******
په غزني بیا راسم شوي،توپاني غوندې بادونه
هرسهار موږه ترخاور رسوو څو ارمانونه
دلته دومره ویر راغلی«زیبا» سرې منګولي وزي
ناویتوب ورباندې غم دی،ساتې ساتې مرچلونه
********
راشه راشه زما یاره دالو دونو خواته
درته شین زړګي به تش کړم،یم بې توانه نور ژړا ته
یوه دمه به دلته وکړو،دکاروان پلونه به څارو
«هیله من» ته به یی یوسو،چې کړي ډک زړونه غوغا ته
******
راشه راشه زما یاره،یو چراغ به درته بل کړم
راشه راشه چې ګلونه دالو ستا په اوربل کړم
«رفیقي» راسره وکړه«سروري» راسره وکړه
راشه راشه زما یاره، درنه هیر به دا کابل کړم
*******
که هرڅوپه زړه زخمي یم لا «خوشه» لرم تازه یم
«فکرت» یم «فکوری» یم هر یو کار ته اماده یم
په «نصرت» مې باوری یم «بارز» یمه «روان» یم
فکر مه کړه دګلونو خوا کې ناست یم نوساده یم
******
راشه راشه زما یاره،چې داسوړ غزنی شي ګرم
راشه راشه زما یاره چې مې زړه شی یوڅه نرم
وخت دګلو دالو دی،وخت دزړونو دخواله دی
خدای دې تل لري ګلونه،خدای دې تل لري دابرم
******
«هیله منه» لاس دې راکړه هسي نه چې درنه ړنګ شم
لاره پاته ترمنزله زه به ځان سره په جنګ شم
یو«بلهار»یمه ستومانه یو «جلال» یم بې پایانه
داضدادو مجموعه یم هسی نه چې ډیر په تنګ شم


اسدالله بلهار جلالزی



اشــــــــــعار گـــــــــــــــــل آلـــــــــــــــــــــــــــــــو


بمناسبت جشن گل آلو غزنی

 یک کهکشان شکوفه ز آلو عصاره ها

 امواجی از لطافت و شوق نظاره ها

 وقتی شگوفه رقص کند در فضای باغ

خشکد قلم ز تشبیه و هم استعاره ها

 آلو شکوه جادوی رنگین کمان عشق

 آلو گل معطر صد یاد واره ها

 آعجاز آفتاب و بهاران به غزنه است

 این گل دگر به غزنه شده جشنواره ها

 بر نیلگون پرند کشیده نگار مهر

 انگار شهر غزنه پر است از ستاره ها

 موسیقی بهار نوازد به باغ و راغ

 کز آلوی بخارا شنو از مناره ها

 در صحنه فضا که بسان نشاط نور

 با این شگوفه گشته قبول استخاره ها

 من بودم و خیال خوش میهن و بهار

 آن میهنی که عطف به او شد اشاره ها

 شکیب حمیدی
 ۱۰ اپریل - ۲۰۱۸



گل آلو

 اى كاش كه ميبودم در بزم گل ألو

 باشوق همى گفتم من نظم گل آلو

 مى خواندم وميشنفتم ازانجمنى هايم

 إشعار دل انگيزى از بزم گل آلو

دور از همه احبابم زانروست كه بيتابم

 فرياد كه من دورم از بزم گل آلو

 گرفاصله كم مى بودراهى به رقم ميبود

 مى آمدم آنسو ها با عزم گل آلو

 كزباغ نگهبانم ، ياران وعزيزانم

 هرگزنگذارم من برجزم گل ألو

 گلچين اگرآغازد برچيدن گل درباغ

 همسنگر وهمكارم بارزم گل الو

 گاهى بروم روضه گه كشك وگهى مغلان

 آلوچه بيارم من دربزم گل الو

 بار ديگرازباغ ده حاجی و قلعه نو

 چون ورد زبان سازم من نظم گل الو

 از قریه بهلول و ده حمزه واربابا

 واپس بروم سوى بزم گل الو

 داريد امينى را معذوراگر اين بار

 با هلهله بنوشته نظم گل الو

 عبدالغفور امینی

 ٢٢حمل ١٣٩٧ سويدن



گل آلو

بنگر بسی خوش بوی ،زیباست گل آلو در هــر چمن بزمی ،بر پاست گل آلو

جوئید به هرباغی ،بوئیست چه عطرآگین در شهر( سنائی) بین ، اینجاست گل آلو

در روضه وده حاجی مصروف نهال شانی هر سال زگل شوری پیداست گل آلو

در قلعه نو یابی یا خواجــــه عمری با رنگ گلابی اش ،سود است گل آلو...

از شربت وشهد آن لـذت برنـد مردم از شهر بیرون رفتن ،پیمـاست گل آلو

در هند وپــاکستان ،دارد خریــداری خوبان همه شهر را ،شیداست گل آلو

از قیمت تو مردم هرسال برند سودی در وقت خزان دایم ،غوغاست گل آلو

دانی توکــه از آلـو سازند مربائـی هر طبع ومزاجی را ، کیمیاست گل آلو

«بارز»زکردگارلطفیست وعنایت ها

در باغ چو بگردیم ، هرجاست گل آلو

الحاج انجنیر غلام محمد «ضیاروان» بارز غزنوی
  اپریل - ۲۰۱۸



مستند چو غزنویان در جشن گل آلو
برخیز و غزل میخوان در جشن گل آلو

از ژاله سخن کم زن ای ابر که میباری
از عشق بکن باران در جشن گل آلو
 
ای مطرب صاحب دل برخیز و بزن چرخی
مستی چه شوی پنهان در جشن گل آلو

بوی گل و عطر آن چون آمدن یار است
من یار همی جویان در جشن گل آلو

با ساقی جان میگو تا غرق می ام سازد
تا مست شوم چون جان در جشن گل آلو

 با خویشتنان را گو کز خویش برون آیند
مستانه زخود عریان در جشن گل آلو

از می چو سخن گفتم نه از می انگورست
ای اهل دل و ایمان در جشن گل آلو

 از ساقی و از مطرب از مستی و مخموری
اینرا همه را میدان در جشن گل آلو

عطریست همی آید از باغ گل آلو
چون بوی خوش یاران در جشن گل آلو

خاموش شو ای (احمد) در شعر بسی خامی
بشنو تو زغزنویان در جشن گل آلو

مصطفی احمدی  30.04.2018 جرمنی



جشن آلو

شکوفهٔ گل آلوست شهر سرشار است

 بهشت روی زمین یا دکان عطار است

مسیر کوچه و باغ و کنار چشمه و جوی

 به هر طرف نگری غنچه بیز و گلزار است

 کَنند از بُن و بیرون باغ اندازند

 هر آنچه هرزه گیاه است یا خس و خار است

 بهار آمد و جوش گل و شگوفه ببین

 فضای غزنه چو باغ بهشت انگار است

 ندیده یی تو بهاران غزنه را باری

 که سنگ فرش و بیابان و شهر گلبار است

 فراز قُلهٔ کُهسار و دشت و باغ و دمن

 شکوفهٔ گل آلو و عطر اشجار است

 به سیر فصل گلِ آلو ای عزیز بر آ

 که وقت عیش و تماشای آلو بازار است
 
به اثر تقاضای الحاج هیله من غزنوی.
 فقیر احمد عزیزی غزنوی
 ۱۰ اپریل - ۲۰۱۸

تورنتو کانادا



گل آلُو

ازباغِ بهشت غُنچه ی اســــرار آمد گلِ آلو
مبارک چو عروسکِ بهــــــــــار آمد گلِ آلو

 بسرایید سرودِ حمـــــــد وثنا ربُّ البهار را
کـــــز سَرایِ جنت چو بویِ یار آمد گلِ آلو

 گل بافته دَورِ دامن زگلهای سپید وسپید
چوحور وغلمان به شهرِ عطار آمد گلِ آلو

 زجوشِ کمالش بنوش باده وشربتِ حلال
پُرکن جامِ دیگــــــر که عسلبار آمد گل آلو

 سروپا نشه نشه ئ ازل دارد جام وپَیکش
پَیاپی نوش چوصاقی درکنار آمد گل آلو

 گر باگلِ اناروسیب نشکست خمارِچشمت
به غزنی جان آ عروسِ اشجـار آمدگل آلو

 یاگـر گلِ سنجد و نارنج، رنجِ تو دوا نکرد
رنجت کو! که طبیبِ هربیمـــار آمدگل آلو 

بسکه خواندی زگل‌ِارغوان وهم زبادامش
هی بیا بخوان که وجدِ اشعـار آمد گل آلو 

خوشااین همایش که اثرِ الهام دارد دل را
بهشت لِقـــــا‌ ببین همچو نگار آمد گلِ آلو

 گفتــــــــا هیله من زگلِ آلو آباد کنیم ادب
هرقلم به کارشد عجب معمــار آمدگل آلو

دیگرزجورِهرخفاش شعرِترنبافیم درکاش
کم کن کاش نویسا چوذوالفقارآمد گل آلو

پنجشنبه ۱۳ ثور۱۳۹۷ ه ش 

نویسا



جشن گل آلو
تا كرد جهان خنده به روي گل آلو
افتد نظر هر كه به سوي گل آلو

ديدي كه دماغ همگان تازه و تر شد ...
بگرفت وطن را همه بوي گل آلو

صفرا بر و ذايقه ده و ذوق فزا است
نازم به چنين خصلت و خوي گل آلو

در جاي ديگر اين همه شادي نتوان يافت
اين آب طرب رفته به جوي گل آلو

تا همچو عروسان چمن جلوه نموده
مردم شده سرگشته كُوي گل الو

شاذيه در ان بزم طرب زاي برو زود
تا باده بنوشي ز سبوي گل الو


شاذیه عشرتی
  اپریل - ۲۰۱۸

اروپا



جشن گل آلو

بباغی از شگوفه در شدم وز خود رها گشتم
سراپا غرق در آیینه ی ایزدنما گشتم
طلوع آفتاب در انعکاس باغ نارنجی ست
گلِ آلو بدیدم محو وصف کبریا گشتم
سپس هفت آسمان را سیر کردم با غزل امّا ...
به (حمدی) از بهار غزنه، سرگرم دعا گشتم
نگین بخشی سلیمان و عصا و هم ید بیضا
به هر سه معجزه در باغ آلو آشنا گشتم
بنازم چرخه تقدیر کز غزنه بخارا ساخت
خوشا در قلعه ای نو پشت پرگار قضا گشتم
به تشبیه ار نویسم از فروغ مَه به آلو باغ
پی مه تا سحر مستانه در طشت طلا گشتم
۱۶ اپریل ۲۰۱۸
شکیب حمیدی



گل آلو

بنگر بسی خوش بوی ،زیباست گل آلو

در هــر چمن بزمی ،بر پاست گل آلو

جوئید به هرباغی ،بوئیست چه عطرآگین

در شهر( سنائی) بین ، اینجاست گل آلو

در روضه وده حاجی مصروف نهال شانی

هر سال زگل شوری پیداست گل آلو

در قلعه نو یابی یا خواجــــه عمری

با رنگ گلابی اش ،سود است گل آلو

از شربت وشهد آن لـذت برنـد مردم

از شهر بیرون رفتن ،پیمـاست گل آلو

در هند وپــاکستان ،دارد خریــداری

خوبان همه شهر را ،شیداست گل آلو

از قیمت تو مردم هرسال برند سودی

در وقت خزان دایم ،غوغاست گل آلو

دانی توکــه از آلـو سازند مربائـی

هر طبع ومزاجی را ، کیمیاست گل آلو

«بارز»زکردگارلطفیست وعنایت ها

در باغ چو بگردیم ، هرجاست گل آلو


الحاج انجنیر غلام محمد «ضیاروان»بارز غزنوی



شکوفه گل الو

شگوفه باز شد هنگامه درچمن پیچید

درخت رختِ عروسیش را به تن پیچید

درخت زنده شد و گل بشاخ جلوه نمود

طراوتِ گل آلو چو در چمن پیچید

تحرکی به سرود و ترانه و اشعار

چه شور و هلهله در بین انجمن پیچید

لطافتی به سر و صورت درخت آمد

به شاخها گل آلو چو نسترن پیچید

به یک طرف همه شعر و ترانه می خوانند

سوی دیگر همه در رقص و در اتن پیچید

ترانه خوان همه در مقدم بهار برفت

غریوِ شان همه در گوشِ مرد و زن پیچید

ز چار سوی نوای بهار بالاشد

به کوه و دجله و جوی و جر و دمن پیچید

ز بسکه شاد امینی شد از شگوفۀ گل

سرودهء گلِ آلوش در وطن پیچید

 ثور ۱۳۹۷سویدن



یکسال انتظاری

 تاموسم بهاری    

شد وصل من با یاری

 درجشن گل  الو

غزنه ست شهرپر گل

شاعرانش  چو بلبل

میخواند خوش ترانه

 در وصف گل الو

از قلاتی تا کشکش

معطر ز عطرو مشکش

کوه های زگل بینی

 در باغ های الو

از گل سفید رنگش

از شاخه قشنگش

 تحفه بریم بفرست

یک عکس گل الو

از انجنیر نقیب صمیم



به مناسبت جشن گل آلوی غزنه


مستیم و چه مدهوشیم در بزم گُل آلو

 از خویش برون جوشیم در بزم گُلِ آلو

 ما مست نه از نامیم ،از ساقی و از جامیم

 گر پخته وگر خامیم در بزم گُلِ آلو

 دل هم زدلم رفته،در گوشه یی بنشسته

 بنگر که چه سرمسته در بزم گُلِ آلو

 گلذار و بهار آمد برخیز که یار آمد

 ماهم به کنار آمد در بزم گُلِ آلو

ساقی که صفا آرد،دیر است چرا ناید؟

 بی ساقی نمی شاید در بزم گُلِ آلو

 گل کرده بهارِ ما،بنشین به کنارِ ما

 ای جان و قرارِ ما در بزم گُلِ آلو

 مستی نسزد بی تو، ای دلبرک مهرو!

ای دل تو ورا میجو در بزم گُلِ آلو

این بزم نمی خواهم ای ساقی عیارم

 بیتو به خدا نایم در بزم گُلِ آلو

 مقصود تویی ساقی ای در دل و جان باقی

 ورنه چه روم ناحقی در بزم گُلِ آلو

در جوشِ گلِ آلو برخیز و بجهِ هرسو

 چون فاخته زن کوکو در بزم گُلِ آلو

از هیله من آوازی برخواست که زن سازی

 در شعر بگو رازی در بزم گُلِ آلو

گفتیم که بر چشمان ای هیله من مستان

 گوییم سخن ای جان در بزم گُلِ آلو

(احمد) چه زگُل گویی دانم که تو دل جویی

 دل بوی چه گُل بویی در بزم گُلِ آلو

 مصطفی احمدی